എഴുതാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോൾ രക്തം പൊടിഞ്ഞു, എഴുതിയതൊക്കെയും അപൂർണ്ണമായ് തീർന്നു. നിൻ സ്വരം മാത്രം മനസ്സിൽ നിറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു നിൻ മുഖം മാത്രം കണ്ണിലായ് നിറയാൻ കൊതിച്ചു പക്ഷെ, ഓർമ്മകൾ എല്ലാം മറച്ചു നിന്നു ഓർമ്മകൾകൊണ്ട് മനം മരച്ചു നിന്നു. -------------------------------------------------------- നിനക്കായ് പാടാൻ എന്നിൽ വരികളില്ല, നിന്നെ ചിരിപ്പിക്കാൻ എനിക്കാവുകില്ല.

മറന്നതാണോ, മനസ്സാലെയാണോ ? കളിയായ് പറഞ്ഞതാണോ അതോ, കനവായ് കേട്ടതാണോ ? ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റ്- നീയെന്ന തെറ്റ്, ഞാൻ കണ്ട കനവ്- നീയെന്ന കളവ് ഞാൻ കാത്ത പൂക്കൾ വാടുന്ന നേരം, ഞാൻ ഓർത്ത ചിരികൾ മറയുന്ന നേരം നീയെന്ന താളം, ഹൃത്തിൽ അലിയാതിരിക്കാൻ ഞാനെന്ന നാളം, ആ നോവിൽ പൊലിയാതിരിക്കാൻ വെള്ളിയാൽ തീർത്ത വരികൾ, ചുവന്നമഷിയിൽ കുറിച്ചിട്ടു - എൻ വേദന.

കാലം കാത്തുവച്ച കാണാകയത്തിലായ്‌, കോലം കെട്ടി ഞാൻ മുങ്ങാംകുഴിയിട്ടു.....

നീളം കൂടുമ്പോഴും കുറയുമ്പോഴും എന്നാളും വെളിച്ചമേ തിരിച്ചറിയുന്നല്ലോ നിന്നെ.......... നാളിതുവരെ ഇരുട്ടിൻ നിഴലടയാളങ്ങളെ കഴിയുന്നില്ലല്ലോ അളക്കുവാൻ പോലും.......

പെൻസിൽ ജീവിതം. കൂർപ്പിച്ചെടുത്തു ഓരോ ദിവസവും അറിഞ്ഞതെയില്ലതിൻ നീളം കുറഞ്ഞത്...

പെൻസിൽ ജീവിതം , നിഴലടയാളങ്ങൾ , ഒരു മരത്തിനോട് , ചിന്തകളെക്കുറിച്ച് ഒരു ചിന്ത. ...... +++++++++×××----+++++++ click on the title to see the full blog