"സാറാ, നിന്നെ കൊണ്ടുപോകാനാണ് ഞാൻ വന്നത് " ഞാൻ പറഞ്ഞത് എന്താണെന്ന് പൂർണമായി മനസ്സിലാകാതെ അവൾ ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു. സാറാ എന്ന വിളിയിൽ അവൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു കാണില്ല. കാരണം എല്ലാ ദിവസവും ഓരോ പേരാണ് ഞാൻ അവളെ വിളിക്കാറ്. ചിലപ്പോൾ ഏതെങ്കിലും പഴയ സിനിമ പാട്ടിലെ, അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും നോവലിലെ കഥാപാത്രത്തിന്റെ പേരിൽ. അവൾ ആ വിളികളോട് പൊരുത്തപ്പെട്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ അരികിലേയ്ക്ക് ചെന്ന് തുടർന്നു. "ഉദ്യാനത്തിൽ വസിക്കുന്നവളെ ഞാൻ നിന്റെ സ്വരം കാതോർക്കുന്നു." അവൾ... Continue Reading →
താങ്ക് യു അങ്കിൾ
റെയിൽവേ പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ, ഞാൻ സീറ്റ് റിസേർവ് ചെയ്ത s 4 കമ്പാർട്മെന്റിന് വെളിയിൽ ചായ കുടിച്ച് കൊണ്ട് നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു അങ്കിൾ എന്റെ മുന്നിലേക്ക് ഒരു ടിക്കറ്റ് നീട്ടി കാണിച്ച് ചോദിക്കുന്നത്. "മോനെ, ഇത് വെച്ച് ഈ ട്രെയിനിൽ കയറാമോ?" ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലേക്കുള്ള ടിക്കറ്റ് ആണ്. പക്ഷെ, ജനറൽ ടിക്കറ്റ് ആണ്. ഇതെല്ലാം റിസേർവ്ഡ് ആണെന്നും ട്രെയിനിന്റെ ഫ്രണ്ട് ഇലും ബാക്കിലും UR എന്ന് എഴുതിയ കമ്പാർട്മെന്റ് കാണുമെന്നും ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന് മനസിലാക്കി കൊടുത്തു. മെഷീനിൽ നിന്ന് വന്ന... Continue Reading →
പദ്മനാഭന്റെ പുരം
"നീ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ ഉണ്ണീ? പണ്ട് പദ്മനാഭ ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയ സമയത്ത്, ആ തിരക്കിൽ നിന്നെ കാണാതെ പോവും എന്ന് പറഞ്ഞ്, ക്ഷേത്രത്തിൽ കയറാതെ അന്ന് പോയ കാറിൽ തന്നെ നീ പേടിച്ചിരുന്നത്?" മുത്തശ്ശിയോട് അടുത്ത ദിവസം തിരുവനന്തപുരത്ത് പോയി ജോലിയിൽ ജോയിൻ ചെയ്യാൻ പോവാണ് എന്ന് പറയാൻ ചെന്നതായിരുന്നു അവിടെ ഞാൻ. മുത്തശ്ശിടെ ഈ ചോദ്യം എന്നെ ഒരുപാട് വർഷങ്ങൾ പിന്നിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി. അന്ന് എന്റെ അച്ഛൻ പൂജപ്പുര എസ് ഐ. 🤭 കളിയാക്കേണ്ടന്നേ...സിനിമ ഡയലോഗ്... Continue Reading →
മാംഗല്യം തന്തു താനേനാ 07 – തെമ്മൻ ലാൽ
ലാൽ പി പോൾ എന്നാണേ അവന്റെ പേര്. അങ്ങനെ വിളിക്കുമ്പോൾ മുഴുവനായി വിളിക്കണം. കേട്ടോ! പണ്ട് മുഴുവൻ പേരും ചേർക്കാതെ, ലാൽ പോൾ എന്ന് ഫസ്റ്റ് ഇയറിലെ ഫിസിക്സ് പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന ടീച്ചർ ഹാജർ വിളിക്കുമ്പോൾ അവന് ഉണ്ടാകുന്ന ദേഷ്യം കുറേ കണ്ടത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞതാ. അപ്പോൾ തെമ്മൻ ലാൽ ആരാണെന്നോ. അയ്യോ, അതങ്ങനെയല്ല വായിക്കേണ്ടത്. The Man Lal അങ്ങനെ ആണേ. അവന്റെ പണ്ടത്തെ ഇമെയിൽ ഐഡി ആരുന്നു; themanlal@gmail.com. അമേരിക്കയിൽ ആമസോൺ കമ്പനിയിൽ ചോദിച്ചാൽ അറിയാം... Continue Reading →
ഭൂതകാലം
ഭൂതത്തെപ്പറ്റി ഓർക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്ന ആ ഒരു രൂപമില്ലേ? അത് അല്പ്പം പേടിപ്പെടുത്തുന്നതായിരിക്കും. അപ്പോൾ ഭൂതകാലത്തെപ്പറ്റി ഓർക്കുമ്പോഴോ? കഴിഞ്ഞുപോയ കാലം എങ്ങനെ 'ഭൂത'കാലമായി? ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? നമ്മളെ പേടിപ്പെടുത്തുന്ന, വേദനിപ്പിക്കുന്ന എന്തോക്കൊയോ ആയതുകൊണ്ടാണോ? ശരിയല്ലല്ലോ. 🤔. ഭൂതകാലത്തിൽ ഒരുപാട് നല്ല ഓർമ്മകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ, അവയെപ്പറ്റി ഓർക്കുമ്പോൾ, അവയൊക്കെ പെട്ടെന്ന് കടന്ന് പോയല്ലോ എന്ന വേദനയിലേക്കും നമ്മൾ ചെന്നെത്തിയേക്കാം എന്ന കാര്യം മറക്കരുത്. അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ ഈ ഭൂതകാലം എന്നുള്ളത് നമ്മളെ പേടിപ്പിക്കുന്ന അല്ലെങ്കിൽ വേദനിപ്പിക്കുന്ന ഒരു... Continue Reading →
Happy new year 2024
ജീവിതത്തിൽ മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ ആണ് പ്രധാനം. ഒന്നാമത്തേത് ജീവിതത്തെ വളരെ സീരിയസായി കാണുക എന്നതാണ്. ആളുകളുടെയും സാഹചര്യങ്ങളുടെയും സങ്കീർണത മനസിലാക്കാൻ അത് നമ്മളെ സഹായിച്ചേക്കും. രണ്ടാമത്തേത് ജീവിതത്തെ അതിന്റേതായ ലാഘവത്തിൽ എടുക്കുക എന്നതും. വലിയ ബലം പിടിക്കാതെ, നന്നായി ഒന്ന് ശ്വസിക്കുക എന്നത് മാത്രമാണ് നമ്മൾ ചെയ്യേണ്ടേ കർത്തവ്യം. അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചാൽ എല്ലാം ഒരു 'ചിഷ്മിഷുടർ 🤭'. ഞാൻ ഇന്നലെ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു. ഈയിടെയായി ഞാൻ സ്വപ്നങ്ങൾ കാണുന്നത് നല്ല എഛ് ഡി തികവോടെയാണ്. സ്വപ്നങ്ങൾ... Continue Reading →
മാംഗല്യം തന്തു താനേനാ 06 – ആൻഡ്രൂ
മപ്പന്റെ കല്യാണത്തിന് പോയപ്പോൾ അവന് ആശംസകളേകാൻ സ്റ്റേജിലേക്ക് ഞാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടു. അവനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള ഓർമ്മകൾ ഒരു അടുക്കും ചിട്ടയും ഇല്ലാതെ കിടന്നതുകൊണ്ട് അന്ന് സ്റ്റേജിൽ കയറി എന്തൊക്കെയോ ആണ് പറഞ്ഞത്. മറ്റൊരു ഫ്രണ്ടിന്റെ കല്യാണത്തിന് പറയാൻ തയ്യാറാക്കി വച്ചിരുന്ന ഒരു ആശംസ ഡയലോഗും ഒപ്പമങ് കാച്ചി. തത്കാലം ഒരു കയ്യടി വാങ്ങാൻ, അന്ന് അത് മതിയാരുന്നു. അതാണ് ആൻഡ്രൂനെ പറ്റിയുള്ള ഓർമ്മകൾ ഒന്ന് അടുക്കി വെക്കാൻ ഇന്ന് തീരുമാനിച്ചേ. കാരണം, നാളെ അവന്റെ കല്യാണമാണ്. മപ്പന്റെ കല്യാണത്തിന്... Continue Reading →
Single day
We are all part of a narrative which no one could say that it is rendering in our names. May be we play a minuscule part in it with no significance. Also, we couldn't depend on others in this small narrative of existence. Because it is too short that we don't have them with us... Continue Reading →
ഹോസ്പിറ്റൽ ഡയറീസ് 03: വിജയമ്മച്ചി
എനിക്കാരാണ് വിജയമ്മച്ചി? എന്റെ അച്ഛന്റെ അമ്മ. അങ്ങനെ ഒറ്റ വാക്കിൽ ഒതുക്കാൻ പറ്റുന്നതാണോ? ഈ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ബെഡിന് അരികിലിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു ഓർമ്മ മനസ്സിൽ തെളിയുന്നു. അന്ന് അപ്രതീക്ഷിതമായാണ് സൂസമ്മ ടീച്ചറും ആനി ടീച്ചറും എന്റെ വീട്ടിൽ വന്നത്. വീട്ടിൽ അപ്പോൾ, വിജയമ്മച്ചിയും ഞാനും മാത്രം. സമയം ഉച്ച കഴിഞ്ഞിരുന്നു. നാരങ്ങ വെള്ളം ഉണ്ടാക്കി, എന്റെ കൈപ്പുണ്യം ടീച്ചർമാരെ അറിയിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. ആ സമയത്ത് വിജയമ്മച്ചി ടീച്ചർമാരുമായി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു . അവർ തമ്മിൽ എന്താണ് സംസാരിച്ചതെന്ന് ഇന്നും... Continue Reading →
ഹോസ്പിറ്റൽ ഡയറീസ് 02
സ്പഷ്ടമീ മാനുഷ ഗർവ്വമൊക്കെ ഇവിടെ പുക്ക് അസ്തമിക്കുന്നു,ഇഷ്ടന്മാർ പിരിയുന്നു,ഹാ.. ഇവിടെമാണ് അദ്ധ്യാത്മ വിദ്യാലയം. ഇവിടെ ഓരോ ഹോസ്പിറ്റൽ ബെഡിലെയും കഥയറിയുമ്പോൾ, ആശാന്റെ (പ്രരോദനം ) വരികൾ ഓർമ്മ വരുന്നു.
ഹോസ്പിറ്റൽ ഡയറീസ് 01
ആ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു..... മകൻ ചെറുപ്പമല്ലേ.. എന്തായാലും എല്ലാം ശരിയാകും. എനിക്ക് ഒരു ബ്രെയിൻ ഇഞ്ചുറി ഉണ്ടായിട്ട് ഒമ്പത് ദിവസം ബോധം ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ, അതൊക്കെ ഇപ്പോ ശരിയായില്ലേ… അത് പോലെ ഇതും വേഗം ശരിയാകും. പ്രാർത്ഥിക്കാം. എന്റെ അമ്മയോടും പറയാം. -------------------------------------------- അമ്മയുടെ മകന് പ്രായം മുപ്പത്തൊക്കെയെ കാണൂ. ബസ് ഓടിക്കുമ്പോൾ സ്ട്രോക്ക് വന്നതാണ്. ഉടൻ ബ്രേക്ക് ഇട്ടത് കൊണ്ട്, ഒരുപാട് പേരുടെ ജീവൻ കാത്തു. അമ്മയും അച്ഛനുമാണ് കൂടെ ഉള്ളത്. മകനെ ടെസ്റ്റുകൾക്കൊക്കെ കൊണ്ട്... Continue Reading →
Another Story 02
ഒരാഴ്ച്ച പതിവിലും നേരത്തെ കഴിഞ്ഞുപോയതുപോലെ സുധീഷിന് തോന്നി. പത്രമൊഫീസിലെ തിരക്കാവാം അതിന് കാരണം. നാളെ നീ ലീവല്ലേയെന്ന അനീഷ് സാറിന്റെ ചോദ്യമാണ് അന്നത്തെ ദിവസത്തെപ്പറ്റി അവനിൽ ഒരു ബോധ്യം ഉണ്ടാക്കിയത്. കവിതയുമായി ഒരു കോമ്പറ്റിഷൻ താൻ നടത്തുകയാണെന്ന തോന്നൽ അവളുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ വന്ന മാറ്റം തോന്നിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. വൈകുന്നേരത്തെ ടീ ടൈമിൽ എഴുതുന്നതിനെപ്പറ്റി എന്നും വാചാലയാകുമായിരുന്ന അവൾ, കുറച്ച് ദിവസമായി ഒരുപാട് ഒതുക്കി പറയുന്നത് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. സുധീഷാണേൽ ആ ലേഖനം എഴുതാൻ പറ്റില്ലെന്ന കാര്യം ഏതാണ്ട് ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു.... Continue Reading →
Morning 🌅
What are your morning rituals? What does the first hour of your day look like? First thing I do after reciting 'Karaagre vasathe Lekshmi' sitting in my bed is to switch off my mobile alarm well before it rings. Getting ready for jogging by putting myself into newly bought 'Kalenji' shoes. Taking mobile phone along... Continue Reading →
Another Story 01
പ്രണയത്തിന് കണ്ണും മൂക്കുമില്ല എന്ന് പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. തികച്ചും അസംബന്ധമായ കാര്യമാണത്. ഈ പ്രണയമെന്ന് പറയുന്നത് ഒരാളുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു വികാരം തന്നെയല്ലേ? ജാതി മത വർഗ്ഗ വർണ്ണ വേർതിരുവകളുടെ ചുറ്റുപാടിൽ വളർന്ന ഒരുവന്, അതിനതീതമായി മനസ്സിൽ ഒരു വികാരം രൂപപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കുമോ? ചിലപ്പോൾ സാധിച്ചേക്കാം എന്ന് അഭിപ്രായം ഉണ്ടെന്നോ? പ്രണയം ഒരു വിപ്ലവമാണ് എന്ന് പറയുന്നവരായിരിക്കും ഇങ്ങനെ..... ഈ ഒരു കഷ്ണം എഴുതി പൂർത്തിയാക്കാതെ, ഒരു പന്ത് പോലെ ചുരുട്ടിയിട്ട്, അവൻ പാതിചാരിയ ഒരു... Continue Reading →
കർണൻ
കോളിങ് ബെൽ അമർത്തിയപ്പോൾ അകത്ത് നിന്ന് ശബ്ദമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. അത് കൊണ്ടാണ് വാതിലിൽ മുട്ടാനായി അവൻ മുതിർന്നത്. പക്ഷെ, അവന് തോന്നിയ ഒരു ആശ്ചര്യം അൽപ്പം അത് വൈകിപ്പിച്ചു. ബംഗാളിന്റെ ഗ്രാമജീവിതത്തെപ്പറ്റിയും (“കുന്ദേഹി”- 1973, “ബർജോരാ”- 1982) , ഏതോ വിദൂരതയിൽ കാടിന്റെ വിജനതയിൽ തനിയെ നിൽക്കുന്ന ജരാനര ബാധിച്ച ബംഗ്ലാവിനെപ്പറ്റിയും ( “താരാപത്”- 1978) എഴുതിയ ആ സ്ത്രീയാണോ ഇപ്പോൾ ഈ നഗരത്തിന്റെ മധ്യത്തിലെ ഒരു ഫ്ലാറ്റ് സമുച്ചയത്തിന്റെ ഈ മുന്തിയ അപാർട്മെന്റിൽ താൻ കാണാൻ... Continue Reading →