ചുവന്ന നഗരം IV

ചുവപ്പിൽ കുളിച്ചു നിൽക്കുന്ന സന്ധ്യയുടെ ഒരു കോണിൽ നിന്ന് ഒരു മുടന്തനായ ഒരു മനുഷ്യൻ ആ തെരുവിലേയ്ക്ക് നടന്നു വരുന്നു. ആരോടുള്ള വിശ്വാസമാണ്, ജീവിതത്തിൽ ഒന്ന് മിന്നി കൊതിപ്പിച്ച ആ പ്രകാശം തേടി ഈ തെരുവിലേയ്ക്ക് മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം അയാളെ വീണ്ടും എത്തിച്ചത്? എന്തായാലും ദൈവങ്ങളിലുള്ള വിശ്വാസമായിരിക്കില്ല. കാരണം അയാളുടെ മനസ്സിലെ ദൈവം, ദുരന്തനാടകങ്ങൾ മാത്രം സംവിധാനം ചെയ്യുന്ന ഒരു ഭ്രാന്തനാണ്. ഒന്നും ശുഭപര്യവസായി ആയി കാണാൻ താത്പര്യപ്പെടാത്ത ഒരു അരൂപനായ ഭ്രാന്തൻ. അല്ലെങ്കിൽ എന്തിനാണ് അയാളെ“ചുവന്ന നഗരം IV” വായന തുടരുക

ചുവന്ന നഗരം III

ലോട്ടസ് ലോഡ്ജിന്റെ പതിനൊന്നാം നമ്പർ റൂമിലെ ആ ഫാനിന്റെ ശബ്ദം, തുണ്ട് പടങ്ങളിലെ ശിൽക്കാര ശബ്ദം പോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി. നന്നായി വിയർക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആ ഫാനൊന്ന് നിർത്താൻ അയാൾ അതുകൊണ്ടാണ് അയാളുടെ ശ്രീദേവിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. കഥകേട്ട് രാധികയുടെ തലമുടി തഴുകിയിരിക്കുകയായിരുന്ന ശ്രീദേവി, അത് കേട്ടിലെന്ന മട്ടിൽ രാധികയോട് പറഞ്ഞു. “ബേട്ടി രോ മത്, ഹം സബ് യെഹി ഹേ, തുഛെ മദദ് കർനെ കേലിയേ.” ആ കണ്ണിലെ മാതൃത്വം അയാൾക്ക് പുതിയൊരു കാഴ്ചയായിരുന്നു. ശ്രീദേവി അയാളോടായി പറഞ്ഞു.“ചുവന്ന നഗരം III” വായന തുടരുക

ചുവന്ന നഗരം II

നല്ല പ്രായത്തിൽ താൻ വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഇതേ പ്രായത്തിൽ ഒരു മോളോ, മോനോ ഉണ്ടായിരുന്നെനേ. ആ മഞ്ഞ സാരിയുടുത്ത് തറയിൽ പാ വിരിച്ചു കിടന്നുറങ്ങുന്ന രാധിക എന്ന ആ പതിനാറ്കാരി മലയാളി പെണ്കുട്ടിയെ നോക്കി അയാൾ ചിന്തിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്തെ ആ നിഷ്കളങ്കത അയാളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ആ കണ്ണുകളിലെ വെളിച്ചം അയാളെ വേറെ ആരോയാക്കി മാറ്റുകയാണെന്ന് ആ രാത്രി അയാൾക്ക് തോന്നി. അന്നേ ദിവസം അയാളുടെ റൂമിലേയ്ക്ക് അവൾ ഓടികയറി വന്നത് മുതലുള്ള കാര്യങ്ങൾ അയാൾ ഓർത്തു.“ചുവന്ന നഗരം II” വായന തുടരുക

ചുവന്ന നഗരം

“ഞാൻ നിന്നെ കല്യാണം കഴിക്കാം.” “ആരേ ജി, സബ് ഇസ് തരഹ് ഹമേശാ മീട്ടി ബാതേം ബോല്ത്തെ ജാത്തെ ഹേ. പിന്നെയീ വെള്ളത്തിന്റെ കെട്ടൊക്കെ പോകുമ്പോഴുണ്ടല്ലോ, അതെല്ലാം അങ് മറക്കും. അതങ്ങനാ ഈ ആണുങ്ങള്. വോ ബാത് ചോഡോ ജി.” “മേരീ ജാൻ, അങ്ങനെയുള്ള ഒരാളാണെന്ന് എന്നെ കണ്ടിട്ട് നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ? നോക്ക്.. ഇങ്ങോട്ട് ഒന്ന് നോക്ക്” നോട്ടുകൾ എണ്ണി ആ ബ്ലൗസ്സിനുള്ളിൽ വെയ്ക്കുന്നതിനിടയിൽ, വായിലെ മുറുക്കാൻ പനട്ടിക്കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. “സമ്ചോ ജി, എന്റെ മുന്നിൽ“ചുവന്ന നഗരം” വായന തുടരുക